O Orawce w Warszawie

Przez dwa dni w murach Uniwersytetu Warszawskiego dyskutowano o orawczańskim kościele, najcenniejszym zabytku Polskiej Orawy. Studenci mieli możliwość zapoznać się z walorami obiektu, a znawcy tematu rozmawiać o jego ochronie.

Pierwszego dnia odbyło się spotkanie przewodnika w kościele w Orawce z wykładowcami i studentami Uniwersytetu Warszawskiego oraz zaproszonymi gośćmi prof. Anny Gruszczyńskiej-Ziółkowskiej z Instytutu Muzykologii UW. Celem spotkania było zapoznanie słuchaczy z orawczańskim kościołem, szczególnie z tym, co wiąże się z muzyką.

Omówiliśmy instrumenty dawne, które przedstawione są w wyobrażeniu nieba, czyli anioły muzykujące na chórze, króla Dawida, św. Cecylię i dekorację prospektu organowego oraz diabły grające w piekle. Sporo czasu poświęciliśmy organom, instrumentowi wyjątkowego ze względu na wiek i stosunkowo niewielkie zmiany w porównaniu z XVII wiecznym oryginałem – relacjonuje Lucyna Borczuch.

Kolejnego dnia w Instytucie Archeologii miało miejsce spotkanie dyskusyjne poświęcone kierunkom ochrony najcenniejszego orawskiego zabytku. Dyskusję nad programem działań i sformułowaniem zadań poprzedziły wystąpienia prof. Tadeusza Trajdosa, dr Ewy Kocój i dra Andrzeja Siwka.

W trakcie rozmów podjęto temat prowadzonych już dążeń wpisania kościoła w Orawce na krajową listę “Pomników Historii” – zabytków o szczególnej wartości historycznej, naukowej i artystycznej, utrwalonym w powszechnej świadomości i mającym duże znaczenie dla dziedzictwa kulturalnego Polski. Rozważano również perspektywę ponownych starań o wpis na listę światowego dziedzictwa UNESCO, szczególnie ze względu na walor wspólnego polsko-węgierskiego dziedzictwa.

Organizatorem dwudniowych wydarzeń była prof. Anna Gruszczyńska-Ziółkowska z Instytutu Muzykologii UW.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.