Metropolita krakowski na “świętej ziemi orawskiej”

Słowa o “świętej ziemi orawskiej” padły w wystąpieniu abpa Marka Jędraszewskiego skierowanym do uczestników jubileuszu parafialnego w Podwilku. Metropolita krakowski zwrócił też uwagę na męczeństwo orawskiego dziekana ks. Jana Góralika.

2 sierpnia 2017 r. uroczystość odpustowa ku czci Matki Bożej Anielskiej była w Podwilku centralnym punktem obchodów jubileuszu 330-lecia parafii i 250-lecia budowy nowego kościoła, w której uczestniczył krakowski metropolita ks. abp Marek Jędraszewski.

ZOBACZ TAKŻE: Podwilk czci Matkę Bożą Anielską

W uroczystości wśród licznie przybyłych parafian udział wzięli kapłani Dekanatu Orawskiego, księża rodacy i Ci, którzy w przeszłości pracowali w parafii oraz siostry zakonne na czele z s. Olgą Maślanka, matką generalną zgromadzenia ss. Prezentek. Majestat Rzeczypospolitej reprezentowali parlamentarzyści: senator Jan Hamerski oraz posłowie na sejm Edward Siarka, Jan Duda i Józef Leśniak. Obecni byli również starosta nowotarski Krzysztof Faber, wójt Gminy Jabłonka Antoni Karlak, były wójt i radny Powiatu Nowotarskiego Julian Stopka oraz prezes BS Jabłonka Józef Szperlak.

Dzieje Podwilka sięgają końca XVI. stulecia, kiedy to żupan orawski Jerzy VII Thurzo skolonizował ziemie na pograniczu polsko-węgierskim przy udziale osadników z ziemi żywieckiej. Już wówczas pierwsi mieszkańcy wsi pod wodzą sołtysa Feliksa Wilczka wznieśli drewnianą świątynię z intencją sprowadzenia do niej katolickiego kapłana. Realizację tych zamierzeń zniweczyło przejście orawskiego możnowładcy do obozu reformacji. Przez kolejnych kilka dekad miejscowa ludność zmuszona była znosić szereg represji za opór wobec prób narzucenia konwersji. W walce o wolność wyznawania katolicyzmu mieszkańcom Górnej Orawy sprzyjał cesarski dwór Habsburgów, którego siłę reagowania ograniczały jednak wewnątrzpaństwowe rebelie. Za wsparcie przy stłumieniu jednej z nich, sołtysi ród Wilczków został nobilitowany w 1674 r. przez cesarza Leopolda I. Ostatecznie swobodę religijną na Górnej Orawie przyniosła wiedeńska odsiecz króla Jana III Sobieskiego, który tłumiąc inwazję Osmanów, zadał jednocześnie cios sprzymierzonym z nimi siłom obozu reformacji.

18 października 1687 r., erygowana została rzymsko-katolicka parafia pw. Św. Marcina w Podwilku obejmująca szereg okolicznych wsi, należącą do diecezji ostrzyhomskiej. W roku 1715 gmach drewnianej świątyni konsekrowany został przez nominalnego biskupa belgradzkiego Łukasza Natalisa. W kolejnych stuleciach wierni, mimo trudnych warunków życia na Orawie, rozwijali swoją wspólnotę m.in. poprzez wzniesienie w 1767 r. nowej kamiennej świątyni.

Przez szereg lat wspólnotę parafialną pod patronatem św. Marcina wspólnie z Podwilczanami tworzyli mieszkańcy sąsiednich wsi: Zubrzycy Górnej do 1787 r., Bukowiny-Podszkla do 1803 oraz Podsarnia i Harkabuza do 2006 r.

Do dziejów parafii w swej homilii nawiązał abp Marek Jędraszewski:

“Zgromadziła nas tutaj pamięć. Pamięć o tym jak przed wiekami tworzyła się ta parafia i jak potem wznoszony był ten przepiękny kościół – ta świątynia Bogu poświęcona. Zwłaszcza na początku nie były to czasy łatwe. W Europie wprowadzano dogmat polityczny który wyrażał się się słowami: “Cuius regio, eius religio”. W praktyce znaczyło to, że jeśli władcy jakiejś ziemi, przynależeli do jakiegoś wyznania chrześcijańskiego, to wszyscy poddani musieli jego wiarę, jego przynależność kościelną przyjąć – czy im się to podobało, czy nie; czy łamało ich sumienia, czy nie. W gruncie rzeczy była to skrajna nietolerancja w imię tolerancji, pewnego ładu politycznego i religijnego. Właściwie polityka miała decydować o tym, w co każdy miał wierzyć. Ale poczucie przynależności do świętego katolickiego i apostolskiego kościoła, świadomość korzeni, wspaniała działalność miejscowych duszpasterzy sprawiła, że od pewnej chwili można było mówić: święta Orawa, katolicka kraina, która ocaliła swoją jedność z Kościołem z ojcem świętym w wyznawaniu czystej i niczym nie ograniczonej w swej czystości wiary“.

Metropolita odniósł się również do najnowszej historii parafii, naznaczonej męczeństwem jej proboszcza w czasie II wojny światowej.

“Zgromadziła nas pamięć i wdzięczność wobec tych wielu pokoleń mieszkańców Waszej – Moi drodzy – ziemi, którzy z pokolenia na pokolenie przekazywali w swoich domach i rodzinach, wsłuchując się w głos swoich duszpasterzy, świętą katolicką wiarę. Aż po tak szanowanego i czczonego przez Was księdza proboszcza Jana Góralika, męczennika obozu koncentracyjnego w Dachau. Jakże przejmujące jest to, że prochy z Dachau, tej ziemi, która jak żadna inna została nasycona śmiercią wielu setek polskich kapłanów, ich męczeńską krwią, wiernością Bogu aż do końca, znowu tutaj trafiają, mówiąc o jedności wiary i wierności Bogu do końca. Przypominają to, do czego wszyscy jesteśmy zobowiązani, poprzez cierpienia i męczeństwo tych wszystkich, którzy za Chrystusa oddali swoje życie”.

ZOBACZ TAKŻE: Orawianie z misją w niemieckim obozie koncentracyjnym

Na zakończenie mszy świętej jej uczestnicy przeszli w uroczystej procesji wokół kościoła niosąc m.in. relikwie świętych: Marcina, Jana Pawła II, s. Faustyny oraz błogosławionego ks. Michała Sopoćko. Liturgia z udziałem metropolity była transmitowana na żywo przez TV Podhale. Tego samego dnia w Podwilku odbył się jeszcze rodzinny piknik i koncert muzyki organowej.

Jubileusz podwilczańskiej parafii rozpoczął się już 2 kwietnia, gdy nowe dzwony i organy święcił kardynał Stanisław Dziwisz, a jego kontynuacją będzie symboliczny pogrzeb księdza Jana Góralika w 75. rocznicę jego śmierci.

ZOBACZ TAKŻE: Parafialny jubileusz z kard. Stanisławem Dziwiszem

Wizyta w Podwilku była już drugim spotkaniem nowego krakowskiego biskupa z Orawianami od czasu jego ingresu w styczniu br. Wcześniej abp Marek Jędraszewski udzielał sakramentu bierzmowania w Lipnicy Małej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.