Albertyńska parafia na Borach

Tegorocznemu odpustowi parafii na Borach w Jabłonce towarzyszy atmosfera przeżywanego w Kościele polskim roku św. Brata Alberta. Przypominamy w jaki sposób na orawskiej ziemi wyrosła parafia pod patronatem tego wyjątkowego polskiego świętego.

Myśl o wzniesieniu drugiej świątyni w licznej ludnościowo i szeroko rozpiętej Jabłonce zrodziła się u końca lat 70. XX w. W 1979 r. ówczesny proboszcz ks. Adam Bogucki zakupił działkę na borach od Jana i Cecylii Stachulak-Góra na roli Albertowej. 20 czerwca 1982 roku ks. Kardynał Franciszek Macharski poświęcił działkę przeznaczoną pod budowę punktu katechetycznego, a w przyszłości kościoła. Cztery lata później poświęcono salkę, a w marcu 1989 r. pierwszy niekomunistyczny naczelnik Gminy Jabłonka, Julian Stopka wydał zezwolenie na budowę kościoła.

Całością prac od 1982 r. kierował komitet budowy, którego skład ulegał zmianom ale zawsze należeli do niego ludzie, którzy pomimo przeciwności ówczesnych władz i panującego prawa, wytrwale i solidarnie dążyli do celu. Kamień węgielny pod nową świątynię, 14 sierpnia 1991 r. w Wadowicach poświęcił papież Jan Paweł II wyznaczając jednocześnie za patrona św. Brata Alberta. Tego samego roku wbudował go ks. kardynał Franciszek Macharski. Dwa lata później poświęcenia kościoła mógł już dokonać bp. Kazimierz Nycz. Pierwszy odpust w kościele św. Brata Alberta odbył się 17 czerwca 1994 roku.

Architektem kościoła był Pan Stanisław Tylka z Zakopanego. Projekt ołtarza głównego, ołtarzy bocznych oraz konfesjonałów wykonali architekci: Gryglak i Stopka z Łapsz ze Spisza. Natomiast samym wykonawcą ołtarzy i konfesjonałów był Józef Knechta z Podwilka. Jeżeli zaś chodzi wszelkie rzeźby i ozdoby drewniane są one dziełem śp. Szczepana Masnego z Kościeliska. Obraz św. Brata Alberta, znajdujący się w głównym ołtarzu, oraz obraz Jezusa Miłosiernego z ołtarza bocznego, namalował Józef Pieronek z Podwilka. Sam kościół został zbudowany dzięki ogromnej determinacji oraz zaangażowaniu mieszkańców Jabłonki. Mieszkańcy poszczególnych ról wypalali w piecach cegły użyte do budowy. Natomiast mieszkańcy Szałasu nawieźli do tego celu piasek z rzeki.

Początkowo kościół na Borach stanowił filię parafii pw. Przemienienia Pańskiego. W 2011 r. powołany został rektorat z rektorem ks. Grzegorzem Łomzikiem, który następnie został proboszczem samodzielnej parafii. Parafia otacza kultem relikwie św. Brata Alberta (fragment kości świętego) przekazane z krakowskiego sanktuarium Ecce Homo 17 maja 2011 r. Duchowość albertyńska jest obecna na Orawie poprzez domy zakonne sióstr Albertynek w Lipnicy Wielkiej i Jabłonce.

Źródło i fot.: parafia

Brat Albert (wł. Adam Chmielowski) urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomi pod Krakowem. Pochodził ze zubożałej szlachty. Jako niespełna 18-latek zaciągnął się w szeregi powstania styczniowego. W wyniku ran odniesionych w walce amputowano mu nogę. Po klęsce zrywu emigrował. Podjął studia na monachijskiej akademii sztuk pięknych i rozpoczął karierę malarza. Jest zaliczany do prekursorów polskiego impresjonizmu. Jego najsłynniejszy obraz to „Ecce Homo”.

W wieku 25 lat wstąpił do jezuitów, jednak pół roku później opuścił nowicjat, związał się z tercjarzami św. Franciszka na Podolu i podjął pracę duszpasterską wśród ludności wiejskiej. W 1884 r. wrócił do Krakowa, gdzie poświęcił się pomocy bezdomnym i opuszczonym, którą uważał za formę kultu Męki Pańskiej. Zakładał miejskie ogrzewalnie i przytuliska, domy dla sierot, kalek, starców i nieuleczalnie chorych.

W 1887 r. za zgodą kard. Albina Dunajewskiego przywdział habit, a rok później złożył śluby zakonne, przyjmując imię Albert. Założył zgromadzenia braci albertynów (1888) i sióstr albertynek (1891), działające według reguły św. Franciszka z Asyżu.

Schorowany brat Albert zmarł 25 grudnia 1916 r. w Krakowie. W 1938 r. prezydent Ignacy Mościcki nadał mu pośmiertnie Wielką Wstęgę Orderu Polonia Restituta za wybitne zasługi w działalności niepodległościowej i na polu pracy społecznej. Papież Jan Paweł II beatyfikował go w Krakowie w 1983 r., a sześć lat później w Rzymie kanonizował. Relikwie świętego znajdują się w Sanktuarium Świętego Brata Alberta Ecce Homo w Krakowie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.